O φασκωλόμυς και ο Αβορίγινας αστυνομικός: ένα ηθικό πρόβλημα - Blow.gr

Breaking

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2019

O φασκωλόμυς και ο Αβορίγινας αστυνομικός: ένα ηθικό πρόβλημα

featured imageΠρόσφατα κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, σε λογοκριμένη μορφή λόγω ‘‘σκληρού περιεχομένου’’, ένα βίντεο που δείχνει έναν αστυνομικό εκτός υπηρεσίας στην Αυστραλία να κυνηγάει πεζός έναν φασκωλόμυν (wombat), και να τον λιθοβολεί μέχρι θανάτου. Η κατακραυγή για την πράξη υπήρξε διαδικτυακά ‘πάνδημη’. Οι ‘πολίτες’ του διαδικτύου ζητούν την παραδειγματική τιμωρία και απόταξη του αστυνομικού από το Σώμα. Στην πορεία, ωστόσο, αποκαλύφθηκε μια λεπτομέρεια που κάνει το όλο θέμα φιλελεύθερο/‘δικαιωματικό’ εφιάλτη. Ο αστυνομικός είναι Αβορίγινας, γηγενής/αυτόχθων Αυστραλός. Όπως αναφέρει άρθρο της Daily Mail, σύμφωνα με τον πρεσβύτερο Αβορίγινα της φυλής Wirangu-Kokatha, Jack Johncock, είναι ανάμεσα στα νόμιμα δικαιώματά τους (βλ. Native Title Act του 1993) να κυνηγούν με παραδοσιακούς τρόπους, και τώρα αυτά τα δικαιώματα κινδυνεύουν να ανακληθούν, λόγω του συγκεκριμένου περιστατικού.
[expander_maker more="Διαβάστε περισσότερα" less="..."] Ένας από τους πρεσβύτερους της φυλής Ngarrindjeri, μιλώντας στο ραδιόφωνο ABC της Αδελαΐδας με αφορμή το συμβάν, τόνισε ότι το να βιντεοσκοπείς την πράξη με τον τρόπο που το έκανε ο συγκεκριμένος άνδρας, γελώντας, κοροϊδεύοντας, κλπ., είναι σαφέστατα καταδικαστέο, και δεν δείχνει σεβασμό για το ζώο. Ταυτόχρονα όμως έβαλε στη συζήτηση τουλάχιστον δύο-τρία πολύ σοβαρά (αντ-)επιχειρήματα: επισήμανε ότι ο απόηχος της κατακραυγής έχει επιπτώσεις στους Αβορίγινες γενικώς, καθώς ξύπνησε μνήμες αποικιοκρατίας, ενώ τόνισε ότι και μη Αβορίγινες (τουτέστιν λευκοί) αγρότες και άλλοι, έχουν εμπλακεί σε αντίστοιχα περιστατικά στην περιοχή, και δεν είχε υπάρξει ανάλογη αντίδραση, ή δεν είχε δοθεί δημοσιότητα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως και σε άλλες, οι Αβορίγινες αναπαριστώνται από τα ΜΜΕ, και σε ένα βαθμό και από τις φιλοζωικές οργανώσεις, ως ημιβάρβαροι που έχουν ανάγκη εκπολιτισμού και εκμοντερνισμού. Όμως ο δεύτερος πρεσβύτερος είπε στο ABC ότι έχει δει τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες εξάγονται άλλα ζώα, όπως πρόβατα, τα οποία μεταφέρονται σε ημιθανή κατάσταση από την Αυστραλία σε άλλες χώρες. Τόνισε δηλαδή την υποκριτική διάσταση, και υπαινίχθηκε τη ρατσιστική απόχρωση της συγκεκριμένης ιστορίας. Είπε επίσης ότι είναι άδικο να χάσει τη δουλειά του για ένα σφάλμα ο Αβορίγινας αστυνομικός που για δέκα χρόνια υπηρέτησε καλά (τη λευκή αστική τάξη, και δεν είχαν πρόβλημα μαζί του, θα προσθέσω εγώ), και ότι οι Αβορίγινες κυνηγούσαν και συνεχίζουν να κυνηγούν έτσι, διότι δεν είχαν/έχουν (λεφτά για) όπλα (όπως οι λευκοί αποικιοκράτες, οι οποίοι εκτός από ζώα, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν κυνηγούσαν ‘‘νόμιμα’’ και τους ίδιους τους Αβορίγινες σαν ζώα, θα προσθέσω πάλι εγώ). Και κυνηγούσαν/κυνηγούν για να φάνε, άρα για να ζήσουν, όχι για να ‘‘διασκεδάσουν’’. Μια άλλη διάσταση που αναφέρει το άρθρο στην Daily Mail, και που θα έκανε τους φιλελεύθερους να φάνε το καπέλο τους, είναι ότι ο συγκεκριμένος αστυνομικός λειτουργούσε επίσημα ως σύνδεσμος ανάμεσα στην κοινότητα των Αβοριγίνων και τους μη αυτόχθονες αστυνομικούς προκειμένου να ‘‘γεφυρώσει το γλωσσικό, πολιτισμικό, και κοινωνικό χάσμα’’. Το συγκεκριμένο, λοιπόν, περιστατικό, αναδεικνύει τη φιλελεύθερη ιδεολογία και φιλελεύθερη φιλοζωία σε όλη τους την υποκρισία, ή έστω σε όλο τους το αδιέξοδο, ακόμη και σε σχέση με τη νομοθεσία, αλλά και το πόσο πολύπλοκη είναι η ηθική διάσταση του ζητήματος. Μία καταπιεσμένη (και το θέτω κομψά) ομάδα επικαλείται το δικαίωμά της να διατηρήσει τις παραδόσεις (και συγκεκριμένα μια παράδοση που σχετίζεται με την επιβίωσή της), πολλές από τις οποίες έχουν εξαφανίσει οι λευκοί αποικιοκράτες, όπως σχεδόν αφάνισαν τον ίδιο τον συγκεκριμένο λαό, πνίγοντάς τον στο αίμα. Αυστραλιανές φιλοζωικές (πήρε το μάτι μου μερικές προνομιούχες λευκές κυρίες) δηλώνουν ότι βρίσκονται σε ‘‘διάλογο’’, αλλά και σε σύγκρουση με τις τοπικές φυλές και τους πρεσβύτερους όσον αφορά κάποιες από τις παραδοσιακές αντιλήψεις των Αβοριγίνων (για τα ζώα). Μπορεί όμως, άραγε, να ξεχάσει κανείς τόσο εύκολα την αποικιοκρατική ιστορία των νόμων της Κοινοπολιτείας; Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες οι ίδιοι νόμοι επέτρεπαν την αγοραπωλησία Αβοριγίνων ως σκλάβων, ή το λιντσάρισμά τους, χωρίς επίπτωση για τους λευκούς αφέντες τους. Και για να μην παρεξηγηθώ: ως ‘‘φιλόζωος’’ πονάω βλέποντας το βίντεο με το λιθοβολισμό του ανυπεράσπιστου ζώου. Όμως ως δυτικός προνομιούχος λευκός, αρνούμαι να βάλω στην ίδια ζυγαριά τον τραμπούκο σαδιστή που βασανίζει ένα πλάσμα, με αυτόν που, αφού του ξεπάστρεψαν τη φυλή και τον έκαναν σκλάβο, και αφού τον περιόρισαν σε ένα κομμάτι γης, του παίρνουν ακόμα και τις πέτρες που του άφησαν για να κυνηγήσει για να φάει (όχι, οι Αβορίγινες δεν είναι όλοι βίγκαν). Εν τω μεταξύ, το λεγόμενο ‘‘trophy hunting’’ (ήτοι, πλούσιοι λευκοί που σκοτώνουν ελέφαντες και είδη υπό εξαφάνιση με πυροβόλα όπλα, ή με πανάκριβες σύγχρονες βαλίστρες, για να τραβήξουν μια φωτογραφία), παραμένει ‘νόμιμο’. Για μένα το ζήτημα έχει ως εξής: έχουν όλα τα ζώα δικαιώματα που έχουν ακατάλυτη, οικουμενική ισχύ; Έχει, δηλαδή, η ηθική των ζώων, ή η ηθική γενικώς, οικουμενική ισχύ; Υπάρχουν ‘‘διακυμάνσεις’’; Δεν θα πρέπει να λαμβάνεται κατά περίπτωση υπόψη το πολιτισμικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο; Γνωρίζω ότι κάτι τέτοιο, και ειδικά τα περί πολιτισμικών παραδόσεων, επιτρέπουν σε αιμοσταγή και βάναυσα έθιμα όπως οι ταυρομαχίες, ή η περιφορά του ταύρου στη Λέσβο, να μπουν από την πίσω πόρτα. Επίσης, η όλη φιλοσοφική συζήτηση δεν θα βοηθήσει πολύ τον δύσμοιρο φασκωλόμυν που πέθανε έναν αργό και επώδυνο θάνατο. Στα υπόλοιπα ζητήματα, ωστόσο, η φιλελεύθερη, προνομιούχος φιλοζωία, και η φιλελεύθερη ηθική, για ευνόητους λόγους, δυσκολεύονται πολύ να απαντήσουν με πειστικότητα. [/expander_maker]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου